TECH360 Diagnose: slecht startende Mercedes Sprinter met onverwachte oorzaak
Soms leidt een storing tot een opvallende diagnose. Zo ook in het geval van een Mercedes-Benz Sprinter 215 CDI uit 2021, voorzien van de 2,0-liter OM654.920-motor. De auto heeft een hardnekkige klacht: hoe langer de motor uitgestaan heeft, hoe slechter hij aanslaat.
De Mercedes is met bouwjaar 2021 relatief jong, en heeft zo’n 100.000 kilometer op de teller. Desondanks gedraagt hij zich als een oudje. Vooral bij de eerste start slaat de motor slecht aan, pas na zo’n acht seconden. Daarna gaat het beter, maar duurt een start alsnog zo’n twee seconden te lang.
Dat heeft ook invloed op de werking van het start-stopsysteem, vaak wordt de start na het loslaten van het rempedaal afgebroken omdat de motor te lang op zich laat wachten. Opvallend is wel dat de motor direct aanslaat als hij meteen na het uitzetten weer wordt gestart. Hoe langer de tussentijd, hoe moeilijker hij weer aanslaat.
Veel onderdelen vervangen
In eerste instantie klinkt het als een brandstofprobleem. Voordat de auto bij TECH360 Technische Ondersteuning binnenkomt is er op dit gebied dan ook al veel gecontroleerd, gereinigd en vervangen. De volgende lijst laat zien welke verdachten uitgesloten kunnen worden.
- MAP-sensor
- Krukassensor
- Nokkenassensor
- Luchtmassameter
- Raildruksensor
- Injectoren
- Inlaatsysteem gereinigd
- Timing gecontroleerd
- Retourflow van de piëzo-injectoren gecontroleerd
- Brandstof gecontroleerd op lucht
Basiscontroles
Deze uitgebreide lijst maakt de diagnose complexer, daarom is het goed om eerst vast te stellen wat we zeker weten. Omdat de motor uiteindelijk altijd aanslaat betekent het dat alle voorwaarden voor een start aanwezig zijn. Zo is het starttoerental met 200-250 tpm helemaal goed, net als de raildruk en retourflow. Dat maakt een probleem in het brandstofsysteem niet aannemelijk. Ook het gloeisysteem is gecontroleerd, stroommetingen op de gloeistiften toonden aan dat alle stiften doen wat ze moeten doen. de onderdeelnummers zijn juist. Onze basiscontroles leveren dus geen oorzaak op.
Alles-in-één-meting
Om meer te weten te komen starten we een vierkanaals scopemeting. Daarmee brengen we gelijktijdig de brandstofdruk, het krukassignaal, de injectoraansturing en het signaal van de luchtmassameter in beeld. Daarmee krijgen we inzicht in onder meer:
- Timing
- Brandstofdruk
- Ademhaling van de motor
- Injectiemomenten
- Cilinderspecifieke versnellingen
Op het eerste gezicht levert deze meting geen verrassingen op. De timing klopt, de raildruk is in orde, alle cilinders krijgen de lucht die ze nodig hebben en ademen ook goed uit.
Onverwachte oorzaak
Pas als we inzoomen op de cilinderspecifieke versnellingen wordt een interessant detail zichtbaar. Cilinder 4 verricht duidelijk meer arbeid dan de andere drie cilinders. Sterker nog, de motor sloeg pas aan nadat de vierde cilinder zijn werk had geleverd. Ook viel al eerder op dat de motor sneller aansloeg wanneer deze al had gelopen. Het wijst steeds meer op een temperatuurafhankelijk probleem.
Eigenlijk is er nog maar één logische optie over: de compressie. Niet iets wat je zou verwachten bij zo’n relatief jonge auto met ongeveer een ton op de klok. Toch laat de compressiemeting verrassende waarden zien.
- Cilinder 1 en 4: 12 bar
- Cilinder 2 en 3: minder dan 10 bar
De minimale compressie die de motor zou moeten hebben is 19 bar, daarmee is de oorzaak van de klacht meteen duidelijk. Ook weten we nu waarom een eerdere relatieve compressiemeting geen uitsluitsel gaf. De onderlinge verschillen tussen de cilinders zijn immers vrij klein, terwijl de absolute compressie ver achterblijft bij de specificatie.
Zo laat deze casus weer zien waarom het belangrijk is om verder te kijken dan aannames. Een versleten motor bij zo’n jonge auto is immers niet wat je zou verwachten, toch is dat hier aan de hand. Alleen door systematisch te werken en signalen goed te interpreteren los je zulke lastige kwesties op.